Ограничувањето на телефоните во средните училишта им заштедува време и пари на наставниците — но не носи мерливо подобрување на квалитетот на живот или менталната благосостојба на учениците, покажува нова студија објавена во BMJ Mental Health.

Наодот ја комплицира најпопуларната образовна политика на деценијата: над 30 американски сојузни држави веќе имаат правила за телефони во училиште, а „ѕвоно-до-ѕвоно“ забраните стануваат стандард. Истовремено, истражување на Brookings покажува дека и родителите и тинејџерите главно ги поддржуваат забраните и не гледаат големи негативни страни.

Истражувачите предупредуваат дека забраната сама по себе не ги адресира суштинските проблеми — штетни содржини, сајбер-насилство и зависнички дизајн на платформите — кои продолжуваат надвор од училишниот двор.

Зошто е важно: нашиот попис на училишни политики покажа дека кај нас јасноста на правилото прави поголема разлика од строгоста. Новите податоци го потврдуваат заклучокот: забраната е алатка за мир во училницата, а не замена за алгоритамска писменост.

Извори: PsyPost/BMJ Mental Health · Brookings